Ponowne użycie pasków zagraża bezpieczeństwu transportu
Mosca GmbH, producent taśm, oraz dwanaście innych europejskich firm w ramach „Project Alliance Strapping” (PAS) ostrzegają przed potencjalnymi ryzykami związanymi z ponownym użyciem taśm. Ponowne użycie może prowadzić do znacznych osłabień materiału, szczególnie w miejscach spawanych, co bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo transportu na europejskich drogach. Potwierdzają to niedawne niezależne badania. W świetle nowego rozporządzenia UE dotyczącego opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR), sojusz wzywa do wyłączenia materiałów taśmowych z tego rozporządzenia, aby promować zrównoważone strategie recyklingu bez narażania bezpieczeństwa transportu.
Komisja UE obecnie omawia możliwość wyłączenia materiałów taśmowych za pomocą aktu delegowanego na podstawie PPWR, który wszedł w życie w lutym. Celem PPWR jest zmniejszenie ilości odpadów opakowaniowych i promowanie gospodarki obiegowej poprzez recykling. Zawiera ono również obowiązkowe kwoty ponownego użycia materiałów taśmowych. W odpowiedzi Mosca i sojusz projektowy taśm złożyły kompleksowy, niezależny dokument stanowiskowy do Komisji UE zawierający szczegółowe wyniki badań. „Popieramy cele PPWR, ale bezpieczeństwo przewożonych towarów i stabilność łańcuchów dostaw muszą być zapewnione. Nie jest to możliwe przy wielokrotnym użyciu,” wyjaśnia dr Martin Bussman, wiceprzewodniczący zarządu sojuszu taśmowego i dyrektor ds. innowacji materiałowych w Mosca. „Dokument stanowiskowy stanowi wiarygodną, faktograficzną podstawę, którą Komisja UE powinna zdecydowanie rozważyć przy wyłączeniu.”
PAS jest stowarzyszeniem 13 wiodących europejskich firm z branży taśmowej, w tym Mosca, Teufelberger, Fromm, Sekisui, Messersi i innych.
Badania techniczne potwierdzają ryzyko bezpieczeństwa podczas ponownego użycia i wielokrotnego użytku
Niezależne testy techniczne, przeprowadzone przez Instytut Fraunhofera ds. Mikrostruktury Materiałów i Systemów IMWS w Centrum Technicznym Mosca w Waldbrunn, stanowią naukową podstawę tego wymogu. Skupiono się na testach mechanicznych i termomechanicznych zgodnie z międzynarodowymi standardami. Obejmowały one test siły poziomej zgodnie z normą EUMOS 40509, test nachylenia i wibracji ISTA 1E oraz testy rozciągania na różnych obszarach taśm, szczególnie na krytycznych miejscach spawów.
Wyniki są alarmujące: po zaledwie jednym użyciu spawy na taśmach polipropylenowych (PP) i politereftalanowych (PET) osiągają średnio od 47 do 60 procent swojej wytrzymałości na zerwanie. Przy wielokrotnym użyciu wytrzymałość na rozciąganie taśm PP spada nawet o 34 procent. Dodatkowe naprężenia termiczne wywołane wahaniami temperatury między 40°C a -30°C jeszcze je osłabiają. To dodatkowo narusza integralność materiału podczas praktycznego zastosowania. Szczególnie problematyczne jest to, że takie naprężenia nie mogą być dokumentowane w warunkach rzeczywistego transportu i magazynowania.
„Te dane jasno pokazują, że ponowne użycie stwarza poważne ryzyko bezpieczeństwa dla towarów i ludzi”, wyjaśnia Bussmann. Sojusz projektowy opowiada się więc za pragmatycznym rozwiązaniem regulacyjnym. Zamiast polegać na potencjalnie niebezpiecznym ponownym użyciu, należy wzmocnić użycie wysokiej jakości recyklatów pochodzących z odpadów konsumenckich, a materiał taśmowy powinien być zwolniony z ogólnych kwot ponownego użycia wynikających z rozporządzenia PPWR. To jedyny sposób na zapewnienie trwałego, bezpiecznego i oszczędzającego zasoby opakowania transportowe. „Dodatkowo, im częściej opakowania transportowe są ponownie używane, tym częściej muszą być sprawdzane i konserwowane. Nie jest to technicznie możliwe ani ekonomicznie opłacalne.”
Rozwiązania wielokrotnego użytku często mniej zrównoważone niż się wydaje
Z punktu widzenia ekologicznego, ogólne ponowne użycie również nie jest rozwiązaniem wykonalnym. Drugi raport wyraźnie pokazuje ograniczenia obecnych systemów taśm wielokrotnego użytku. Analizowano standardowe alternatywy rynkowe, takie jak skrzynie siatkowe z taśmami, taśmy napinające z plandeką oraz taśmy z klipsami napinającymi. Wszystkie alternatywy porównano pod kątem bezpieczeństwa, możliwości wielokrotnego użytku, wpływu na środowisko i opłacalności.
Technicznie, warianty alternatywne wykazały istotne słabości. Taśmy z klipsami, jako najbliższa alternatywa dla taśm jednorazowych, straciły znaczną wytrzymałość na rozciąganie i elastyczność już po dwóch cyklach ponownego użycia. Są to kluczowe właściwości dla zabezpieczenia ładunku i bezpieczeństwa transportu. Taśmy napinające z plandeką osiągają od 50 do 150 cykli w zależności od użytkowania, ale są bardzo podatne na promieniowanie UV i szybko się zużywają przy nieprawidłowym użytkowaniu. Skrzynie siatkowe z taśmami napinającymi wytrzymują od 200 do 300 cykli.
Jednak są ciężkie i nieporęczne w obsłudze. Oba aspekty czynią je nieodpowiednimi do powtarzalnych zastosowań. Dodatkowo wymagałyby rozległej konserwacji i dokumentacji każdego cyklu ponownego użycia.
Co więcej, transport zwrotny komponentów wielokrotnego użytku często musi odbywać się na duże odległości w Europie, co generuje znaczne koszty logistyczne lub wymaga lokalnego magazynowania. Obejmuje to dodatkowe odległości transportowe i zwiększa emisję gazów cieplarnianych, takich jak CO₂. Dodatkowo pojawiają się wyższe koszty magazynowania i personelu oraz konieczność zapewnienia zamienników w przypadku utraty lub uszkodzenia. W heterogenicznych łańcuchach dostaw z zmieniającymi się klientami, wdrożenie funkcjonującego systemu wielokrotnego użytku jest niemal niemożliwe do zrealizowania. „Wyniki wyraźnie pokazują, że wysiłek jest nieproporcjonalny do uzyskanych korzyści,” wyjaśnia Bussmann.
Jednorazowa taśma jest często bardziej korzystna pod względem zrównoważonego rozwoju
Analiza cyklu życia pokazuje również, że jednorazowe taśmy mają lepszy ślad węglowy niż alternatywy wielokrotnego użytku w wielu przypadkach, mimo że są używane tylko raz. Niskie zużycie materiału, lekkość i wysoka recyklowalność czynią taśmy przyjaznym dla środowiska materiałem opakowaniowym, szczególnie gdy są wykonane z recyklatu pochodzącego z odpadów konsumenckich.
„Kluczowe jest, aby przy rozmowach o odpowiedzialności ekologicznej brać pod uwagę te fakty,” kontynuował Bussmann. „Polityka symboliczna nie pomoże. Potrzebujemy rozwiązań, które są praktyczne, bezpieczne i wykazują się namacalną zrównoważonością.”
Prace PAS będą kontynuowane w kierunku zrównoważonej gospodarki obiegowej. Kolejnym krokiem będzie zwiększenie użycia recyklatów pochodzących z odpadów konsumenckich w taśmach. Sojusz dąży do zamknięcia cykli materiałowych i znacznego ograniczenia zużycia zasobów, takich jak energia i tworzywa sztuczne. „PAS opowiada się za praktycznymi rozwiązaniami łączącymi bezpieczeństwo i zrównoważony rozwój,” mówi Bussmann. „Będziemy nadal wnosić nasz wkład z naszą wiedzą – w dialogu z polityką, przemysłem i społeczeństwem. Tylko podejście oparte na dowodach pozwoli nam zaprojektować naprawdę zrównoważone rozwiązania opakowaniowe przyszłości.”
